Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις με τους γονείς μας... γνωρίζουμε τα επαγγέλματά τους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις με τους γονείς μας... γνωρίζουμε τα επαγγέλματά τους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Συνέντευξη με έναν ανθυπασπιστή

Ο κ. Γεώργιος Καταλώνης, που εργάζεται στο στρατό με το βαθμό του Ανθυπασπιστή, μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη. Ο Ανθυπασπιστής (θηλ. Ανθυπασπίστρια) είναι ο μόνος βαθμός του Ελληνικού Στρατού που υπάρχει και στα τρία σώματα (Στρατό Ξηράς, Πολεμικό Ναυτικό, Πολεμική Αεροπορία). Η προέλευση της λέξης ανθυπασπιστής είναι: αντί + υπασπιστής < υπό + ασπίς (ασπίδα). Ο βαθμός αυτός καθιερώθηκε στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς το 1833.


  • Ποιος είναι ο βαθμός σας τώρα; Από πόσους βαθμούς περάσατε;

Ο βαθμός μου τώρα είναι ο βαθμός του ανθυπασπιστή και πέρασα από τους βαθμούς του λοχία, του επιλοχία και του αρχιλοχία. Πέρασα δηλ. από τρεις βαθμούς.

Το διακριτικό του Ανθυπασπιστή στον Ελληνικό Στρατό.

  • Πώς αποφασίσατε να γίνετε στρατιωτικός; Θέλατε από παιδί να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα;

Από παιδί μου άρεσαν ο στρατός και οι στολές για αυτό το λόγο αποφάσισα να γίνω στρατιωτικός.

  • Διαλέξατε μόνος σας το επάγγελμα ή σας επηρέασε κάποιος;

Το επέλεξα μόνος μου και δεν επενέβη κανείς στην απόφασή μου.

  • Αποφοιτήσατε από κάποια σχολή; Πόσα χρόνια σπουδάσατε;

Αποφοίτησα από τη στρατιωτική σχολή μονίμων υπαξιωματικών, που εδρεύει στα Τρίκαλα Θεσσαλίας.

  • Πώς μπήκατε στη σχολή; Ήταν δύσκολες οι εξετάσεις; Ήθελε πολύ διάβασμα;

Μπήκα στη σχολή μέσω των Πανελλήνιων εξετάσεων τελειώνοντας το Λύκειο. Οι εξετάσεις ήταν αρκετά δύσκολες και ήθελε πολύ διάβασμα.

  • Σε τι μαθήματα εξεταστήκατε;

Εξετάστηκα στα Μαθηματικά, στην Ιστορία, στην Κοινωνιολογία και στην Έκθεση. Επίσης, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν και η στρατιωτική που εκγύμναση. 

  • Τι ακριβώς μάθατε στη σχολή αυτή;

Η εκπαίδευσή μου ήταν σε δύο στάδια: θεωρητικό και πρακτικό. Στο θεωρητικό μαθαίναμε μέσα σε αίθουσες τους στρατιωτικούς κανονισμούς καθώς και ξένες γλώσσες. Ενώ στο πρακτικό μάθαμε να χειριζόμαστε διάφορα όπλα, να κάνουμε βολές και να εκτελούμε διάφορες στρατιωτικές ασκήσεις. 

  • Πόσα χρόνια εργάζεστε και από πότε;

Εργάζομαι από το 1994, δηλαδή 18 χρόνια. 

  • Τι δουλειές κάνετε στο στρατόπεδο;

Συντηρώ και επισκευάζω τεθωρακισμένα οχήματα. 

  • Σε ποιες μονάδες υπηρετήσατε;

Υπηρέτησα σε διάφορες μονάδες όπως: στην 304 (Βόλος), στο Κέντρο Τεχνικού στην Πάτρα, στην 9Σ (Ρόδος), στην 31 ΕΜΑ στην Άσσηρο, στην 34 ΕΜΑ στο Πολύκαστρο.

  • Είναι κουραστική η δουλειά σας;

Η δουλειά μου είναι αρκετά κουραστική λόγω του αυξημένου ωραρίου. 

Παναγιώτα Κ. (Ε1΄)


Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

Συνέντευξη με έναν χειριστή ανυψωτικών μηχανημάτων


  • Ποια είναι η δουλειά σας; Πού δουλεύετε;

Δουλεύω στο αεροδρόμιο και είμαι χειριστής ανυψωτικών μηχανημάτων.

  • Πόσα χρόνια εργάζεστε σε αυτή τη δουλειά;

Εργάζομαι εκεί 10 χρόνια.

  • Ποια μηχανήματα χειρίζεστε;

Όλα τα μηχανήματα τα οποία πάνε στο αεροπλάνο όπως σκάλα, υδροφόρα, γεννήτρια κ.α.

  • Σας αρέσει η δουλειά σας; 

Ναι, μου αρέσει. Είναι ενδιαφέρουσα. Διαφέρει από άλλες δουλειές στον ιδιωτικό τομέα.

  • Τι ακριβώς κάνετε με τα μηχανήματα που χειρίζεστε; Περιγράψτε μας λίγο την εργασία σας.

Βοηθάμε στη φόρτωση και στην εκφόρτωση. Μεταφέρουμε εμπορεύματα από και προς το αεροπλάνο, μηχανήματα που μπορεί να χρειάζεται (π.χ. γεννήτρια, αιρκοντίσιον κ.ά.). Βοηθάμε τους ανήμπορους, που δεν μπορούν να ανέβουν ή να κατέβουν τη σκάλα του αεροπλάνου με ειδικό μηχάνημα κ.ά.


  • Η δουλειά σας είναι κουραστική;

Είναι αρκετά κουραστική θα έλεγα.

  • Πώς γίνατε χειριστής; Ήταν κάτι που το θέλατε ή απλά προέκυψε;

Είναι κάτι που προέκυψε, αλλά επειδή είναι ενδιαφέρουσα δουλειά είμαι πολύ ευχαριστημένος που έχω αυτή τη δουλειά. 

  • Τι προσόντα πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει χειριστής;

Χρειάζεται ειδικό δίπλωμα ανυψωτικών μηχανών. Εκτός από αυτό αντίληψη και υπομονή.

  • Θα θέλατε να αλλάξετε δουλειά, επάγγελμα; Να κάνετε κάτι άλλο στο αεροδρόμιο ή αλλού;

Όχι, δε θα ήθελα εκτός αν υπήρχε κάποια ανάγκη. Όπως σας είπα είναι ενδιαφέρουσα η δουλειά μου. 

  • Πόσες ημέρες και πόσες ώρες καθημερινά εργάζεστε;

Εργάζομαι 5 ημέρες την εβδομάδα και 8 ώρες την ημέρα συν τις υπερωρίες που χρειάζονται. 

Ανθούλα Κ. (Ε1΄)

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Συνέντευξη με έναν χειριστή ηλεκτρονικών γερανών και γερανογεφυρών


Ο κ. Δημήτρης Καμπούρης, χειριστής ηλεκτροκίνητων γερανών και γερανογεφυρών, μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη σχετικά με την εργασία του. 

  • Tι ακριβώς δουλειά κάνετε;

Είμαι χειριστής ηλεκτροκίνητων γερανών και γερανογεφυρών.

  • Πού δουλεύετε;

Στο λιμάνι της  Θεσσαλονίκης.

  • Από πότε εργάζεστε εκεί;

Από τις 16 Αυγούστου του 1998.

  • Για να χειρίζεται κάποιος γερανό πρέπει να έχει κάποια ιδιαίτερα προσόντα;

Ναι, βεβαίως πρέπει να έχει κάποιος ιδιαίτερα προσόντα. Για να δουλέψει κάποιος τα μηχανήματα στα οποία αναφέρομαι πρέπει να μην φοβάται το ύψος το οποίο είναι από τα 6 μ. έως τα 60μ. 


  • Εκτός από γερανό ποια άλλα μηχανήματα μπορείτε να χειριστείτε;

Μπορώ να χειριστώ και φορτωτή, τσάπα, μπουλντόζα, γκρέιντερ και σάρωθρο. 

  • Εργάζεστε πέντε ημέρες την εβδομάδα; Πόσες ώρες δουλεύετε καθημερινά;

Η εργασία μου είναι όλη την εβδομάδα και αποτελείται από 3 βάρδιες (πρωί, απόγευμα, νύχτα). Καθημερινά δουλεύω από 7 έως 12 ώρες. 

  • Γιατί επιλέξατε αυτή τη δουλειά;

Μου άρεσε από μικρό παιδί ο χειρισμός μηχανημάτων και ευτυχώς κατάφερα να κάνω στη ζωή μου αυτό που μου άρεσε. 

  • Έχετε μετανιώσει για τη δουλειά που διαλέξατε; Θα θέλατε να κάνετε κάποια άλλη;

Όχι βέβαια, δεν έχω μετανιώσει. Θα μου άρεσε να ήμουν πιλότος πολεμικών αεροσκαφών.

  • Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης έρχονται πολλά εμπορικά πλοία; Έχει μειωθεί η κίνηση λόγω της οικονομικής κρίσης;  

Ναι, έρχονται καθημερινά πάρα πολλά εμπορικά πλοία. Όχι η κίνηση δεν έχει μειωθεί. 

Δήμητρα Κ. (Ε1΄)

Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΠΟΝΗΤΡΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ


  • Καλημέρα. Πώς ονομάζεστε;

Ονομάζομαι Χαρούλα Μαργαρίτου.

  • Πώς αποφασίσατε να γίνεται προπονήτρια κολύμβησης; Πόσα χρόνια προπονείτε;

Προπονήτρια κολύμβησης αποφάσισα να γίνω αφού πρώτα ασχολήθηκα με το κολύμπι. Έκανα πολλά χρόνια κολύμπι, έκανα πρωταθλητισμό, κέρδισα την είσοδο μου στη Γυμναστική Ακαδημία οπότε τελειώνοντας και με τη σχολή αποφάσισα να ασχοληθώ και με το προπονητικό κομμάτι. Ασχολούμε πολλά χρόνια με παιδιά. Από το 1991 - 1992, κάπου εκεί γύρω στα είκοσι χρόνια.


  • Υπάρχουν δυσκολίες στο επάγγελμα και ποιες;

Το επάγγελμα έχει δυσκολίες όσον αφορά το χώρο προπόνησης. Δεν υπάρχουν αρκετές πισίνες και αυτές που υπάρχουν έχουν πάρα πολλά προβλήματα για να λειτουργήσουν, ειδικά το χειμώνα. Άλλα προβλήματα δε θα έλεγα ότι υπάρχουν. Υπάρχει προσέλευση παιδιών όταν είναι καλός ο καιρός και οι πισίνες είναι βολικές. Υπάρχουν πρακτικά προβλήματα ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους. Τα κολυμβητήρια είναι λίγα και είτε θα έχουν μικρά αποδυτήρια είτε δε θα έχουν ζεστά νερά. Τέτοιες κυρίως είναι οι δυσκολίες μας.

  • Χρειάζεται να σπουδάσει κάποιος για να γίνει προπονητής; Υπάρχουν ειδικές σχολές;

Ναι, η αλήθεια είναι πώς για να γίνεις προπονητής θα πρέπει να τελειώσεις τη Γυμναστική Ακαδημία. Είναι αυτό που σου δίνει ένα επίσημο χαρτί. Από κει και μετά όμως ασχολούνται και άνθρωποι που ήταν αθλητές κολύμβησης και δεν έχουν πτυχίο. Ασχολούνται με τα μικρότερα τμήματα εκμάθησης. Δουλεύουν εμπειρικά. Υπάρχει και αυτός ο τρόπος. Δύσκολα όμως κάποιος θα φτάσει να προπονεί αγωνιστικές ομάδες χωρίς να έχει το πτυχίο της Γυμναστικής Ακαδημίας.

  • Τι ηλικίες προπονείτε κυρίως; Αυτή την εποχή ποιους προπονείτε;

Καταρχήν, κατά τη διάρκεια της καριέρας μου προπόνησα παιδιά από 4 - 4 1/2 χρονών μέχρι 20 με 22 ετών. Αυτή τη στιγμή ασχολούμε με άτομα με αναπηρίες. Εδώ η ηλικία δεν έχει βέβαια καμία σχέση. Έχω αθλητές από 10-12 χρόνων μέχρι 40 και 45 χρονών. Αυτή τη στιγμή λόγω των προβλημάτων της πισίνας έχω τρεις κυρίως αθλητές. Οι δύο ετοιμάζονται για τους παραολυμπιακούς του Πεκίνου και ο τρίτος για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα μονού που γίνεται σε ένα μήνα.

  • Τι εισπράττετε από το επάγγελμά σας;

Καταρχήν την αγάπη των παιδιών. Είναι πραγματικά εκπληκτική η σχέση που αναπτύσσει ο προπονητής με τα παιδιά και είναι συγκινητικό να βλέπεις ένα παιδάκι που το παίρνεις χωρίς να ξέρει τίποτε από το νερό να το κάνεις μεγάλο κολυμβητή. Να μάθει διάφορα στυλ, να βγάζει 7 χιλιόμετρα και να λαβαίνει μέρος σε μεγάλους και σημαντικούς αγώνες. Είναι πραγματικά πάρα πολύ συγκινητικό και είναι σχέσεις που μένουν για μια ζωή. Ούτε οι αθλητές ξεχνάνε ποτέ τον προπονητή τους ούτε και ο προπονητής ξεχνάει ποτέ τους αθλητές του, και ας έχουν περάσει 300- 400 αθλητές από τα χέρια του.

  • Ως αθλήτρια πήρατε μέρος σε πολλούς αγώνες και πού;

Βασικά σε όλους τους αγώνες που γίνονται εντός του ελλαδικού χώρου είχα πρώτες, δεύτερες και τρίτες Πανελλήνιες νίκες στα αγωνίσματα που κολυμπούσα. Επίσης έχω λάβει μέρος σε Βαλκανικά Πρωταθλήματα και σε συναντήσεις με την Εθνική Ομάδα. Δυστυχώς για λίγο έχασα ένα όριο για Πανευρωπαϊκούς Αγώνες οπότε δεν είχα τη χαρά να συμμετέχω εκεί σαν αθλήτρια. Τώρα σαν προπονήτρια έχω πάει Παγκόσμια, Παραολυμπιάδες και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, πάντα με τον αθλητή μου, κυρίως τον έναν και σε διάφορα meeting.

  • Έχετε πάρει κάποιο κύπελλο. Πώς νιώσατε;

Το πρώτο μου κύπελλο ήταν συγκλονιστικό. Ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη φυσικά. Ακόμα βλέπω τα κύπελλά μου που βρίσκονται στο πατρικό μου σπίτι. Είναι πολύ μεγάλη χαρά και επιτυχία. Ο αθλητισμός είναι κάτι που κάνει ο καθένας μόνο για τον εαυτό του και τη χαρά που νιώθει ο ίδιος δεν μπορεί να τη νιώσει κανένας άλλος. Η στιγμή του βάθρου είναι μεγάλη στιγμή.


  • Ποιο ήταν το αγαπημένο σας στυλ; Πόσα είναι τα είδη της κολύμβησης;

Τα στυλ είναι τέσσερα. Είναι το ελεύθερο που είναι το πιο διαδεδομένο, το ύπτιο, το πρόσθιο και η πεταλούδα. Το κάθε στυλ από αυτά έχει και τα δικά του αγωνίσματα. Το ελεύθερο έχει τα περισσότερα, φτάνει μέχρι τα 1500 μ. για τα αγόρια και τα 800 για το κορίτσια. Επίσης υπάρχουν τα αγωνίσματα της μικτής, όπου είναι 200 μ. και 400 μ. και κολυμπάς τα τέσσερα στυλ σε μία σειρά. Αυτά ήταν και τα δικά μου καλύτερα αγωνίσματα, με πρώτο και καλύτερο το πρόσθιο. Από κει και πέρα τα αγωνίσματα που έτρεχα περισσότερο ήταν 200 μ. και 400 μ. μικτή και τα 200 μ. πρόσθιο. Αυτό σημαίνει ότι δεν είχα πολύ καλή ταχύτητα. Ήμουν περισσότερο αθλήτρια αντοχής, γι΄αυτό και έτρεχα πιο μεγάλα αγωνίσματα.

  • Μπορείτε να μας πείτε γιατί κάποιο παιδί θα ήταν καλό να ασχοληθεί με αυτό το άθλημα; Ποια τα οφέλη;

Είναι ένα άθλημα ευχάριστο, δύσκολο το χειμώνα αλλά δίνει μια άλλη ευεξία στον οργανισμό. Μετά την προπόνηση ο κολυμβητής είναι με ξεκάθαρο μυαλό να κάνει τα πάντα, χαμογελαστός αν και κουρασμένος. Από βιολογικής άποψης τονώνει εξαιρετικά τους μύες. Είναι το καλύτερο άθλημα που μπορεί να κάνει κάποιος. Από το πιο μικρό παιδί μέχρι και ένας παππούς. Δεν έχει όριο ηλικίας, δεν έχει όριο προπονήσεων. Όσο περισσότερες φορές μπορεί να κολυμπήσει κανείς τόσο το καλύτερο για τον εαυτό του. Δεν προκαλεί τραυματισμούς, παρά ελάχιστους, και αυτοί  προσωρινοί που με  κάποιες μικρές θεραπείες μπορούν να περάσουν. Αυτά φυσικά σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Αντίθετα είναι και άθλημα αποθεραπείας. Ενδείκνυται για όλες τις παθήσεις και τις μυικές αλλά και τις αναπνευστικές. Το κολύμπι κάνει πολύ καλό στο άσθμα, σε σημείο που μπορεί να εξαφανίσει τελείως τις κρίσεις σε κάποιο παιδί και μεγαλώνοντας μπορεί να μην έχει καν πρόβλημα. Υπάρχουν παγκόσμιοι πρωταθλητές οι οποίοι ξεκίνησαν για να καταπολεμήσουν το άσθμα τους. Κάνει καλό στο κυκλοφορικό μας, την καρδιά μας  και  να προσθέσω βέβαια ότι κάνει πολύ ωραία σώματα σε αγόρια και κορίτσια.

  • Ποια ηλικία είναι η καταλληλότερη για να ξεκινήσει ένα παιδί να μαθαίνει κολύμπι;

Το κολύμπι δεν έχει ηλικία. Μακάρι να υπήρχαν υποδομές στην Ελλάδα, όπως υπάρχουν στο εξωτερικό, και λίγες βέβαια στην Αθήνα, να μπορεί να ξεκινά το παιδί από την ημέρα που γεννιέται ακόμα, όπως είναι συνηθισμένο να ζει μέσα στο νερό όσο βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας. Δυστυχώς επειδή εκτός Αθηνών δεν υπάρχουν τέτοιες συνθήκες η καλύτερη ηλικία είναι 4 με 4,5 χρονών για να ασχοληθεί με το νερό. Για να μάθει όμως κολύμπι θα έρθει περίπου στην ηλικία της Α΄ τάξης του Δημοτικού. Ένα παιδάκι έξι χρονών μπορεί να μάθει εύκολα να κολυμπάει.

  • Υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις γι΄αυτό; Χρειάζονται ιατρικές εξετάσεις ή κάτι άλλο;

Χρειάζεται ένα πιστοποιητικό υγείας. Να ελέγξουμε τη λειτουργία της καρδιάς και δερματολογικά. Πρέπει να έχει βεβαίωση από δερματολόγο, μιας και τα δερματικά νοσήματα μπορούν να μεταδοθούν μέσω του νερού. Αυτές είναι οι μόνες προϋποθέσεις για να ξεκινήσει ένα παιδί είτε είναι αρτιμελές είτε έχει κάποια αναπηρία.

  • Συνήθως πόσες μέρες είναι η προπόνηση και πόσο διαρκεί;

Δεν έχει περιορισμό. Μπορεί να κάνει κάποιος κολύμπι και κάθε μέρα. Η διάρκεια της ώρας απλά ποικίλει ανάλογα με την ηλικία. Οι μικρές πισίνες αλλά και τα παιδάκια που τώρα ξεκινούν κάνουν μισή ώρα και μπορούν να φτάσουν μεγαλώνοντας  έως 2,5 με 3 ώρες.

  • Στη Θεσσαλονίκη που υπάρχουν κολυμβητήρια;

Πού υπάρχουν ενεργά κολυμβητήρια ή πού υπάρχουν "χαβούζες"; Στη Θεσσαλονίκη αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρία τα οποία ανήκουν στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Ένα είναι το Ποσειδώνιο, ανατολικά της πόλης, ένα είναι το Εθνικό που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και ένα είναι το κολυμβητήριο της Νεάπολης που βρίσκεται δυτικά. Από κει και μετά υπάρχουν άλλες τρεις τέσσερις δημοτικές πισίνες οι οποίες δυστυχώς δεν μπορούν να λειτουργήσουν όλο το χρόνο, εξαιτίας των πολλών εξόδων συντήρησής τους. Επίσης ούτε αυτά που λέμε κρατικά κολυμβητήρια λειτούργησαν όλο το χρόνο λόγω οικονομικών προβλημάτων.

  • Ως προπονήτρια αλλά και ως μαμά του σχολείου μας τι θα μας προτείνατε;

Το κολύμπι οπωσδήποτε! Να πω ότι και τα δικά μου παιδιά, που βρίσκονται στο σχολείο,  ασχολούνται με το κολύμπι. Γενικότερα προτείνω να ασχολείστε με κάτι και με ό,τι σας αρέσει. Ο αθλητισμός είναι χαρά, έχει να σας προσφέρει πάρα πολλά πράγματα. Από το πώς να οργανώνετε τη ζωή σας και το πρόγραμμά σας, μέχρι και κάποιες επιτυχίες και αποτυχίες για να μάθετε έτσι να αγωνίζεστε σε όλη σας τη ζωή ανεξάρτητα αν θα έχετε καλά ή άσχημα αποτελέσματα, για να ξαναπροσπαθείτε. Το κολύμπι όμως ανεπιφύλακτα θα έπρεπε στην Ελλάδα να το κάνουν όλοι ακόμα και μέσω των σχολείων, αν υπήρχαν αυτές οι δυνατότητες, γιατί είμαστε χώρα με θάλασσα και δυστυχώς ταλαιπωρούμαστε με πνιγμούς. Είναι σημαντικό λοιπόν και για την επιβίωσή μας αν σκεφτούμε πόσους πνιγμούς έχουμε κάθε καλοκαίρι.

Ευχαριστούμε πολύ !

Κατερίνα Χ. ( Στ΄3 ), Βικτώρια Κ. (Ε1΄)

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

Συνέντευξη με έναν μηχανικό αεροσκαφών

Συνέντευξη με το γονέα του σχολείου μας κ. Βάρκα που είναι μηχανικός αεροσκαφών. 
  • Θέλατε να γίνεται από μικρός μηχανικός αεροπλάνων ή προέκυψε αργότερα; Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο επάγγελμα;

Ναι, από μικρός ήθελα να ασχοληθώ με τα αεροπλάνα. Τα αγαπούσα από μικρός. Τελικά έγινα μηχανικός αεροσκαφών. Είχα άτομα στο οικογενειακό μου περίγυρο που είχαν σχέση με αεροπλάνα και ήθελα να ακολουθήσω και εγώ το δικό τους επάγγελμα.

  • Θεωρείται δύσκολη τη δουλειά σας;

Πιστεύω ότι καμία δουλειά δεν είναι δύσκολη. Όλοι νομίζουμε ότι έχουμε μια δύσκολη δουλειά. Δε θεωρώ τη δουλειά μου δύσκολη αλλά πάρα πολύ υπεύθυνη.

  • Είναι δύσκολο η συντήρηση ενός αεροσκάφους;

Όχι όταν έχεις τις κατάλληλες γνώσεις και είσαι εκπαιδευμένος κατάλληλα για ένα συγκεκριμένο τύπο αεροπλάνου δεν είναι δύσκολη δουλειά. Τα αεροπλάνα έχουν διάφορους τύπους, όπως υπάρχουν και διάφοροι τύποι αυτοκινήτων. Εκπαιδευόμαστε ως μηχανικοί σε ένα συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους. Μπορεί να έχεις γνώσεις γενικά για τα αεροπλάνα, αλλά πρέπει πρώτα να εκπαιδευτείς ειδικά σε έναν τύπο αεροπλάνου.


  • Πόσα χρόνια σπουδάσατε για να γίνεται μηχανικός αεροσκαφών;

Παλαιότερα ήταν 4-5 χρόνια. Σήμερα επειδή η εκπαίδευση στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο είναι περισσότερο αναβαθμισμένη από ότι στα δικά μου χρόνια, χρειάζονται περίπου 2 έτη, αλλά για να μπορέσεις να δουλέψεις σε μια αεροπορική εταιρία χρειάζονται τουλάχιστον 3 χρόνια προϋπηρεσία. Οπότε εμείς που κάναμε τη δεκαετία του ΄70 και του ΄80 πέντε χρονών σπουδές είναι το ίδιο με αυτούς που σπουδάζουν σήμερα.

  • Σας έχει συμβεί ένα αεροσκάφος που έχετε ελέγξει να πάθει ατύχημα και να αισθάνεστε υπεύθυνος;

Εγώ διορθώνω τις βλάβες. Εάν συνέβαινε κάποιο ατύχημα σε κάποιο αεροπλάνο που θα διόρθωνα εγώ σήμερα δεν θα ήμουν εδώ πέρα για να μου κάνετε ερωτήσεις, θα ήμουν στη φυλακή.

  • Κάθε πότε χρειάζεται έλεγχος ένα αεροπλάνο;

Κάθε μέρα. Γίνεται έλεγχος ημερησίως, εβδομαδιαίως, κάθε 6 μήνες και κάθε χρόνο. Εκτός από αυτές τις βασικές επιθεωρήσεις υπάρχουν και άλλες επιθεωρήσεις που γίνονται κάθε 150 ώρες πτήσης, κάθε 450 ώρες και κάθε 600 ώρες. Έχουμε διάφορα επίπεδα επιθεωρήσεων.

  • Είστε ευχαριστημένος με το μισθό που παίρνετε;

Παλιότερα δεν ήμουν, σήμερα είμαι.

  • Φοβηθήκατε ποτέ στη δουλειά σας για την υγεία σας;

Το επάγγελμα είναι ανθυγιεινό, αλλά δεν σου επιτρέπει η εκπαίδευση που έχεις να βρίσκεσαι και να δουλεύεις στα επικίνδυνα σημεία του αεροσκάφους χωρίς να παίρνεις μέτρα προστασίας. Οπότε δεν αισθάνομαι φόβο. Δε πλησιάζω στα σημεία του αεροπλάνου που είναι ραδιενεργά ή καρκινογόνα χωρίς να φορέσω την κατάλληλη στολή, χωρίς να φορέσω την κατάλληλη μάσκα.

  • Έχετε ακούσει άσχημα σχόλια για τη δουλειά που κάνετε;

Βεβαίως. Ο κόσμος για όλους κάτι λέει και για μας τους μηχανικούς. Πολλοί λένε ότι δεν ξέρουμε τι κάνουμε, άλλοι λένε ότι το κάνουμε επίτηδες για να μην πετάει το αεροπλάνο, άλλοι ότι έρχονται ξένοι μηχανικοί γιατί είμαστε ανίκανοι. Αυτά συμβαίνουν σε όλα τα επαγγέλματα.

Μαρίνα Κ. (Ε1΄), Βασίλης Χ. (ΣΤ3΄)

Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Επαγγέλματα στα αεροπλάνα


Η εφημερίδα μας πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με τα επαγγέλματα των γονιών μας. Έτσι, θα μιλάμε μαζί τους για τη δουλειά που κάνουν, θα τους παίρνουμε συνεντεύξεις και θα σας τις παρουσιάζουμε. Την προηγούμενη εβδομάδα μιλήσαμε και πήραμε συνέντευξη από ένα γονέα του σχολείου μας τον κ. Βάρκα που είναι μηχανικός αεροσκαφών. Μας είπε ενδιαφέρον πράγματα σχετικά με τα αεροπλάνα, που θα σας τα παρουσιάζουμε παρακάτω. 

Μάθαμε ότι μια αεροπορική εταιρεία αποτελείται από πολλά τμήματα. Έναν τμήμα είναι το πτητικό δηλαδή τα πληρώματα των αεροπλάνων, οι πιλότοι και οι αεροσυνοδοί. Άλλα τμήματα είναι το τεχνικό και το τμήμα πωλήσεων. 


Στα αεροπλάνα υπάρχουν πάρα πολλά επαγγέλματα. Υπάρχουν απλοί εργάτες που φορτώνουν και ξεφορτώνουν και που έχουν τη μεγαλύτερη κούραση. Άλλο επάγγελμα είναι τα συνεργεία καθαρισμού, που είναι κυρίως γυναίκες, και που καθαρίζουν τα αεροπλάνα μετά από κάθε πτήση, ώστε οι επόμενοι επιβάτες να τα βρουν καθαρά. Ακόμη είναι οι πιλότοι, οι αεροσυνοδοί και πολλοί άλλοι. Την αεροπορική εταιρεία τη διοικεί το marketing που ελέγχει όλη την εταιρεία και προσέχει η εταιρεία να διατηρείται υγιής και βιώσιμη δηλαδή να βγάζει λεφτά και να δουλεύουν όλοι οι υπάλληλοι καλά. Αν το άτομο που είναι στο marketing δεν κάνει καλά τη δουλειά του και οι ενέργειές του βλάπτουν την εταιρεία τότε η εταιρεία δεν θα πάει καλά ό,τι και να κάνουν οι μηχανικοί, οι πιλότοι και οι άλλοι εργαζόμενοι. 

Οι πιλότοι σε ένα αεροπλάνο, ο κυβερνήτης και ο συγκυβερνήτης, λέγονται αλλιώς Κ1 και Κ2. Τα Κ1 και Κ2 σημαίνουν κυβερνήτης 1 και κυβερνήτης 2. Πιλότοι και μηχανικοί δεν είναι μόνο άνδρες αλλά υπάρχουν και κορίτσια. Στην εταιρεία που δουλεύει ο κ. Βάρκας έχουν 4 γυναίκες πιλότους με ηλικία περίπου 30 χρονών.

Τα πιο υπεύθυνα επαγγέλματα είναι των πιλότων και των τεχνικών. Αυτοί κρίνουν με τις γνώσεις τους, όταν υπάρξει πρόβλημα μικρό ή μεγάλο σε ένα αεροπλάνο, αν αυτό μπορεί να πετάξει. Αποφασίζουν αν είναι ασφαλές το αεροπλάνο να κάνει ένα ταξίδι ή αν πρέπει να μείνει στο έδαφος. 



Πολύ σημαντικό είναι ακόμη το επάγγελμα των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας. Είναι αυτοί που κάθονται στον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου και κανονίζουν πότε ένα αεροπλάνο μπορεί να απογειωθεί και να προσγειωθεί. Είναι οι τροχονόμοι του αέρα. Όπως ένας τροχονόμος ρυθμίζει την κίνηση των αυτοκινήτων στους δρόμους έτσι και αυτοί ρυθμίζουν την κίνηση των αεροσκαφών. Από αυτούς ζητούν άδεια να απογειωθούν και να προσγειωθούν τα αεροπλάνα. Βλέπουν όλα τα αεροπλάνα μέσα από ένα ραντάρ. Παρακολουθούν το στίγμα του αεροπλάνου στο ραντάρ και ελέγχουν αν τα αεροπλάνα πετάν εκεί που πρέπει ή όχι.

Όλα αυτά που μάθαμε για τα αεροπλάνα μας φάνηκαν πολύ ενδιαφέρον. Στο τέλος ο κ. Βάρκας μας προσκάλεσε να επισκεφτούμε τα αεροπλάνα και να δούμε όλα αυτά που μας είπε από κοντά. Η ιδέα αυτή μας άρεσε πολύ. Ρωτήσαμε τον κύριό μας αν αυτό μπορεί να γίνει και μας είπε ότι για φέτος δεν προλαβαίνουμε, αλλά ότι θα το βάλουμε στο πρόγραμμα των εκπαιδευτικών μας επισκέψεων για τη νέα σχολική χρονιά. 


Αύριο θα σας παρουσιάσουμε τη συνέντευξη που πήραμε από τον κ. Βάρκα. 


Μαρίνα Κ. (Ε1΄), Βασίλης Χ. (ΣΤ3΄)