Συνέντευξη με την κ. Laura L. Stachowski, Ph.D. του Indiana University.

Την Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013 επισκέφτηκε το σχολείο μας η Αμερικανή Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Indiana University) κ. Laura L. Stachowski. 

Η κ. Stachowski ήρθε για να γνωρίσει το σχολείο μας, τους μαθητές και δασκάλους του, ώστε να πραγματοποιηθεί σε αυτό ένα πρόγραμμα με φοιτητές-δασκάλους του Indiana University.

Ετοιμάσαμε ερωτήσεις για μια συνέντευξη, τις μεταφράσαμε με τη βοήθεια της κ. Βίκυς των Αγγλικών και πήραμε συνέντευξη από την κ. Stachowski.

Αγγελική Μ., Παναγιώτα Κ./ΣΤ1΄

- It’s nice to meet you.

- Nice to meet you too.

• Πώς ονομαζέστε; (What are your names?)

Εμένα με λένε Παναγιώτα, και εμένα Αγγελική. 

Panagiota and Aggeliki.

• Εσείς πώς ονομάζεστε; (What is your name?).

Το όνομά μου είναι Laura Stachowski .

My name is Laura Stachowski.

• Από ποιο Πανεπιστήμιο έρχεστε; (What University do you come from?)

Είμαι καθηγήτρια  και έρχομαι από το Πανεπιστήμιο Ιντιάνα στο Bloomington της Πολιτείας Ιντιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Πανεπιστήμιό μου πήρε το όνομά του από την πολιτεία μας.

I come from Indiana University in Bloomington Indiana in the USA. Our University 's named after our state.

Συνέντευξη με το Διευθυντή του 2ου Γυμνασίου Ελευθερίου-Κορδελιού κ. Ερκοτίδη Γεώργιο.

Με την ευκαιρία της επίσκεψής μας στο 2ο Γυμνάσιο Ελευθερίου-Κορδελιού, μπορέσαμε και πήραμε συνέντευξη από το Διευθυντή του Γυμνασίου, τον κ. Ερκοτίδη Γεώργιο. Ήταν πρόσχαρος κα άνετος και απάντησε με προθυμία σε όλες τις ερωτήσεις που του θέσαμε. 

Καταρχήν παιδιά εγώ με τις συνεντεύξεις δεν τα πάω καλά. Κοκκινίζω εύκολα. Χαίρομαι που κάνετε ένα τέτοιο πρόγραμμα στο σχολείο σας. Η ηλεκτρονική εφημερίδα είναι κάτι πολύ σπουδαίο. Εμείς προσπαθήσαμε να το κάνουμε φέτος, αλλά δυστυχώς έμεινε μόνο στα λόγια η προσπάθειά αυτή. Ελπίζω του χρόνου που θα  ΄ρθετε και εσείς εδώ, να είστε μια καλή μαγιά για να ξεκινήσουμε μια εφημερίδα του Γυμνασίου. Σας ακούω λοιπόν.

• Πώς ονομάζεστε και πόσο καιρό είστε Διευθυντής στο 2^ο Γυμνάσιο;

Λέγομαι Ερκοτίδης Γιώργος. Δεν είμαι πολύ καιρό Διευθυντής εδώ. Έγινα Διευθυντής το Σεπτέμβριο του 2012, όταν έφυγε ο προηγούμενος Διευθυντής λόγω συνταξιοδότησης. Έπρεπε να αντικατασταθεί και έτσι έστειλαν εμένα.

• Πότε ιδρύθηκε το 2^ο Γυμνάσιο;

Με πας τώρα πολύ πίσω, που αν σου δώσω μια ημερομηνία μπορεί να είναι και λανθασμένη. Η πληροφόρηση που έχω είναι ότι λειτουργούσε με το 1^ο Γυμνάσιο Κορδελιού μαζί μέχρι το 1993. Στη συνέχεια έγινε η ίδρυση του 2^ου Γυμνασίου Ελευθερίου-Κορδελιού, το 1994 νομίζω.

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Μαρία Αγγελίδου

Μία ακόμη συγγραφέας επισκέφτηκε το σχολείο μας για την Έκθεση Βιβλίου και μας παρουσίασε τα βιβλία της. Πρόκειται για την κ. Αγγελίδου Μαρία. Έτσι, είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί της και να την γνωρίσουμε καλύτερα. 

• Πού γεννηθήκατε και πού μεγαλώσατε;

Γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά μεγάλωσα στη Λαμία. Εκεί έμεινα μέχρι την τελευταία τάξη του Δημοτικού. Όλοι οι παιδικοί μου φίλοι είναι στη Λαμία. Μετά στο Γυμνάσιο πήγα πάλι στην Αθήνα.

Επηρεάστηκα από κάποιον ή κάτι για να γράψετε παιδικά βιβλία;

Επηρεάστηκα πρώτα και ευθεία από το γεγονός ότι μου αρέσει πάρα πολύ το διάβασμα. Ως παιδί ήθελα να διαβάζω πάρα πολύ. Μου άρεσε να διαβάζω. Μετά επηρεάστηκα από το γεγονός ότι έκανα και δικό μου παιδί. Ήθελα να του λέω ιστορίες και έτσι ξεκίνησα να γράφω παιδικά βιβλία.

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Μηνιάδου Μαρία

Με αφορμή την Έκθεση Βιβλίου που διοργανώνει στο σχολείο μας ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, μας επισκέφτηκε η συγγραφέας κ. Μηνιάδου Μαρία και παρουσίασε τα βιβλία της ¨Το φτερωτό βαγονάκι¨ και ¨Παιδιά στα χίλια χρώματα¨. Πριν την παρουσίαση των βιβλίων της, η κ. Μηνιάδου δέχτηκε να μας παραχωρήσει την παρακάτω συνέντευξη.

• Πού γεννηθήκατε και μεγαλώσατε;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Είμαι ¨βέρα¨ Θεσσαλονικιά που λένε.

• Επηρεαστήκατε από κάποιον ή κάτι για να γράψετε παιδικά βιβλία;

Εεε… δε θα το ΄λεγα. Μου άρεσε πάντα η λογοτεχνία. Εξάλλου είμαι φιλόλογος. Αλλά όταν δούλευα σαν διευθύντρια στην ΕΛΕΠΑΠ δηλ. σε ένα ίδρυμα για ανάπηρα παιδιά, ¨μίλησαν¨ τόσο πολύ στην καρδιά μου, που μου βγήκε αυθόρμητα να γράψω ¨Το φτερωτό βαγονάκι¨. Το ονομάσαμε ¨φτερωτό¨ γιατί  πραγματικά τα παιδιά αυτά είναι πάραυτα πολύ γλυκά, με μια καρδούλα πολύ ζεστή. Με κοίταζαν στα μάτια και ήθελαν να μιλήσεις, να τα αγκαλιάσεις, να τα φιλήσεις. Ενώ εμείς συνήθως έχουμε μια αποστροφή, προς τα παιδιά αυτά. Λέμε ¨πώς είναι έτσι¨, ότι δεν ξέρει να μιλήσει, πώς στέκεται, πώς είναι το στόμα, τα χέρια του. Τα παιδιά αυτά σε κοιτάν στα μάτια και θέλουν να γίνεις φίλους τους. Πρέπει να τους δώσουμε χαρά. Έτσι, σκέφτηκα το παραμυθάκι με τα βαγονάκια, όπου στην περίπτωση αυτή τα βαγονάκια ήταν παιδάκια. Τα βαγονάκια τα καλά. Έτσι, ξεκίνησα λοιπόν να το γράφω, να προσθέτω και να αφαιρώ ώσπου βγήκε αυτό το παραμυθάκι, το οποίο πραγματικά συγκίνησε πολλά παιδάκια. Μεταφράστηκε στα Γερμανικά, στα Αγγλικά. Το αγάπησαν πολλά παιδάκια, και εγώ χαίρομαι για αυτό, γιατί μιλάει για παιδάκια με προβλήματα.

• Διαβάζατε βιβλία ως παιδί; Τι είδους βιβλία;

Ναι, πολύ. Διάβαζα τα πάντα. Είχα και μία αδερφή που ήταν γιατρός και η οποία είχε πολλά βιβλία. Βλέπετε ήμουν περίεργη και διάβαζα ότι έβρισκα, ακόμη κι αν δεν έπρεπε.

Συνέντευξη με τις κυρίες Τριανταφυλλίδου Ευγενία και Κωνσταντίνα Κουτή του Ερυθρού Σταυρού

Στο σχολείο μας βρέθηκε την προηγούμενη Πέμπτη (21 Μαρτίου) κλιμάκιο του Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Ευκαιρία λοιπόν για εμάς να πάρουμε μια συνέντευξη για να μάθουμε τι ακριβώς ήρθαν να κάνουν στο σχολείο μας. 

• Πώς ονομάζεστυε; Από ποια υπηρεσία είσαστε;

Είμαστε από τον Ερυθρό Σταυρό. Ονομάζομαι Τριανταφυλλίδου Ευγενία και είμαι προϊσταμένη στη νοσηλευτική υπηρεσία του Ερυθρού Σταυρού Θεσσαλονίκης. Ασχολούμαι με την εκπαίδευση εθελοντών. Εκπαιδεύομε άτομα που θέλουν να μάθουν πάνω στη νοσηλευτική, να ασχοληθούν με τον άρρωστο. Τους εκπαιδεύουμε στις πρώτες βοήθειες και μετά τους απασχολούμε σε περιστατικά που χρειάονται βοήθεια, που δεν έχουν πόρους, που έχουν πρόβλημα με την υγεία τους και δεν μπορούν να έχουν ένα δικό τους άτομο κοντά τους.

Εγώ είμαι η Κωνσταντίνα Κουτή, νοσηλεύτρια που εκπαιδεύει τους εθελοντές στις πρώτες βοήθειες. Οι δραστηριότητες της κα. Τριανταφυλλίδου είναι κοινές με τις δικές μου, δηλ. είμαι και εγώ εκπαιδεύτρια πρώτων βοηθειών και εκπαιδεύτρια εθελοντών.

Συνέντευξη με τις κυρίες του 7ου και 8ου Νηπιαγωγείου Ελευθερίου-Κορδελιού.

Το σχολείο μας είναι ενωμένο με το Νηπιαγωγείο, δηλ. όχι με ένα αλλά με δύο Νηπιαγωγεία, το 7ο και το 8ο Ελευθερίου-Κορδελιού. Τα νηπιαγωγεία επικοινωνούν με το σχολείο μας μέσω μιας εσωτερικής πόρτας. Έχουν όμως και τη δική τους κεντρική είσοδο, καθώς και τη δική τους αυλή. Πολλοί από εμάς, πριν έρθουμε στο 8ο Δημ. Σχολείο, περάσαμε από αυτά τα νηπιαγωγεία. Εσωτερικά το νηπιαγωγείο έχει δύο αίθουσες και ένα γραφείο. Όπως καταλαβαίνετε τα δύο νηπιαγωγεία λειτουργούν σε βάρδιες. Έτσι, αποφασίσαμε να πάρουμε μια συνέντευξη από τις κυρίες του νηπιαγωγείου. Αν και εργάζονται τέσσερις κυρίες η μία δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στη συνέντευξη.

• Πώς ονομάζεσθε;

Μέτση Γεωργία, Διαμαντόγλου Καίτη, Λίτσα Εμμανουηλίδου.

• Πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτή τη δουλειά, να γίνετε Νηπιαγωγοί; 

Γ: Εγώ αποφάσισα από πολύ μικρή να ασχοληθώ με τα παιδιά, από όταν ήμουν ακόμα νήπιο.Τα αγαπούσα πολύ και μου άρεσε η εκπαιδευτική διαδικασία. Μου άρεσε να μεταφέρω τις γνώσεις στα μικρά παιδιά. Πρώτη προτίμηση μου για σπουδές ήταν να γίνω Φιλόλογος και δεύτερη προτίμηση το επάγγελμα της Νηπιαγωγού.

Κ: Εγώ δεν πήγα νηπιαγωγείο, διότι δεν υπήρχε στα χρόνια τα δικά μου, αργότερα έγινε. Αλλά μετά στο Δημοτικό, μου άρεσε να πηγαίνω στο νηπιαγωγείο να βλέπω και να προστατεύω τα μικρά παιδάκια. Βέβαια, αρχικά ήθελα να γίνω δασκάλα.  

Λ: Μ΄ αρέσει πολύ αυτό το επάγγελμα. Απ΄ όταν ήμουν σαν και σας παιδί ήθελα να γίνω δασκάλα, αλλά έγινα νηπιαγωγός τελικά. 

• Είναι δύσκολη η δουλειά σας;

Γ: Ναι, θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι δύσκολη. Θέλει πάρα πολύ υπομονή, κουράγιο. Όταν όμως αγαπάς κάτι ξεπερνιούνται όλες οι δυσκολίες. 

Κ: Είναι δύσκολη αλλά όπως είπε και η Γεωργία. όταν αγαπάς αυτό που κάνεις ξεπερνιούνται  δυσκολίες. Το πιο δύσκολο στη δουλειά μας είναι ότι τα παιδάκια δεν μπορούν ακόμη να προσέξουν τον εαυτό τους. Το να μη χτυπήσουν, είναι το μόνο που φοβάμαι. Το άγχος μου το καθημερινό. Να μην πάθουν κάτι. 

Λ: Ναι, είναι δύσκολη όπως κάθε επάγγελμα. Στην αρχή δυσκολεύεσαι και μετά το μαθαίνεις καλύτερα. Όλες οι δουλειές είναι δύσκολες και η δικιά μας είναι πολύ δύσκολη, γιατί έχει να κάνει με ανθρώπους, όχι με πράγματα, με ψυχούλες που πρέπει να τις κατανοήσεις. Δεν είναι τόσο δουλειά όσο λειτούργημα. 

• Πόσα χρόνια δουλεύετε; 

Γ: Δουλεύω χρόνια ατελείωτα... 31. 

Κ: Εγώ φέτος βρίσκομαι στα 22 χρόνια δουλειάς.

Λ: Εργάζομαι 24 χρόνια. 

• Επηρεαστήκατε από κάποιον για να ακολουθήσετε αυτό το επάγγελμα; 

Γ: Προσωπική εξομολόγηση θα κάνω τώρα, δεν το κάνω συχνά. Τώρα με στριμώξατε... Ναι, επηρεάστηκα από κάποιον. Δε θα το πιστέψετε, δεν ήταν κάποιος μεγαλύτερος. Δεν επηρεάστηκα από κάποιον δάσκαλο, αν και είχα καλούς δασκάλους. Όταν ήμουν μικρή έχασα τη μικρότερη μου αδερφή και ήθελα να παίξω το ρόλο της μεγαλύτερης αδερφής, που διδάσκει και προστατεύει το μικρή. Έτσι, μου μπήκε αυτό το ¨μικρόβιο¨ στο μυαλό από μικρή. Μου έμεινε ένας καημός και μου βγήκε στο επάγγελμα. Αλλά αυτό είναι πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Από την άλλη είχα και καλούς δασκάλους που με ενέπνευσαν να κάνω το επάγγελμα της Νηπιαγωγού. Ειδικά ο διευθυντής του σχολείου μας ήταν δίκαιος και αγαπούσε πολύ τα παιδιά. 

Κ: Εγώ επηρεάστηκα πολύ από τους δασκάλους μου, ειδικά από μια δασκάλα, την κ. Στέλλα, που την είχα σε τρεις τάξεις, στην πρώτη, τη δευτέρα και την τρίτη. 

Γ: Κοίτα σύμπτωση. Κι ο διευθυντής που ανέφερα προηγουμένως Στέλιος λεγόταν. Δηλαδή, ένας Στέλιος και μια Στέλλα... κάναν τη δουλειά σε μας, μας ενέπνευσαν. 

Λ: Επηρεάστηκα από τους δασκάλους που είχα κι εγώ όταν ήμουν στην ηλικία σας. Τους αγαπούσα, τους θαύμαζα και ήθελε να γίνω σαν κι αυτούς. 

• Συναντάτε μετά από χρόνια μαθητές σας που είχατε στο Νηπιαγωγείο;  Τους αναγνωρίζετε; 

Γ: Συνεχώς. Κι όχι μόνο συνεχώς,όπως εσάς, αλλά έχω και τα παιδιά τους. Έτυχε να έχω το παιδί μιας παλιάς μου μαθήτριας, που παντρεύτηκε μικρή, έκανε παιδάκι και το είχα.  Συναντώ συνεχώς στο δρόμο  παλιούς μαθητές μου και τους αναγνωρίζω. Καμιά φορά δεν μπορώ να θυμηθώ τα ονόματα τους αλλά με βοηθάνε κι αυτοί, Κυρία είμαι ο τάδε... μου λένε. Χαίρομαι αφάνταστα που τους βλέπω έτσι μεγάλους. Ειδικά όταν μαθαίνω ότι πάνε καλά και προοδεύουν . Είναι μια ικανοποίηση. 

Κ: Εγώ πάλι πρώτη φορά, πριν πέντε χρόνια, είδα πρώην μαθητή μου. Πριν γυρνούσα σε διάφορα σχολεία της Ελλάδας. Τώρα πλέον που δουλεύω μόνιμα εδώ βλέπω τα παιδιά που πάνε δίπλα σε σας στο Δημοτικό. 

Λ: Βέβαια, τα συναντάω, τα αναγνωρίζω. Παιδιά που είχα πριν πολλά χρόνια παντρευτήκανε, έκαναν παιδιά. 

• Πότε ιδρύθηκε το Νηπιαγωγείο; 

Κ: Το Νηπιαγωγείο ιδρύθηκε πολλά χρόνια πριν. Στο κτίριο εδώ βρισκόμαστε εδώ και 17 χρόνια, μαζί με το Δημοτικό. Απ΄ την αρχή ήμουν εδώ. Είμαστε δύο συστεγαζόμενα Νηπιαγωγεία, με δύο τμήματα το καθένα και δύο νηπιαγωγούς. Είμαστε κάθε εβδομάδα αντίστοιχα 2 στην πρωινή και 2 στην απογευματινή βάρδια.

• Είναι δύσκολο να συστεγάζονται δύο Νηπιαγωγεία; Παραπονιούνται τα παιδιά για τη διπλοβάρδια; 

Γ: Ναι, υπάρχουν δυσκολίες, αλλά ξεπερνιούνται όταν υπάρχει καλή διάθεση και συνεργασία. Συνεργαζόμαστε άψογα με την Καίτη. Ποτέ δεν έχει δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Ούτε καν έχουμε τσακωθεί για κάτι... Είμαστε πάρα πολύ καλά μεταξύ μας, είμαστε και φίλες και το αποτέλεσμα βγαίνει νομίζω πάρα πολύ καλό. Και με την άλλη βάρδια δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Το σύστημα λειτουργεί καλά. 

Κ: Τα μικρά παιδιά μπορεί να μην ξέρουν να το εκφράσουν, αλλά το βλέπουμε όμως ότι κουράζονται εύκολα, νυστάζουν το απόγευμα, θέλουν να κοιμηθούν, μερικές φορές έρχονται με δυσκολίες, αντιδρούν. Υπάρχουν και άλλα παιδιά όμως που αντέχουν. Είναι όμως ένα θέμα, η διπλοβάρδια. 

Λ: Βέβαια και είναι δύσκολη η διπλοβάρδια. Αν δεν συστεγαζόμασταν θα ερχόμασταν όλοι πρωινοί. Θα ήταν καλύτερα για όλους ειδικά για τα νήπια. Προσπαθούμε να διατηρούμε το χώρο κατάλληλο για τα νήπια. Θα έπρεπε να είναι πιο μεγάλο το Νηπιαγωγείο, να έχει κι άλλους βοηθητικούς χώρους, πιο ωραία παράθυρα να μπαίνει περισσότερο φως, πιο καλές τουαλέτες. Αλλά τι να κάνουμε, αυτό είναι, προσπαθούμε να το φτιάξουμε όσο μπορούμε. 

Ιωάννα Κ., Παναγιώτα Κ., ΣΤ1΄

Συνέντευξη με μια τεχνικό μηχανικό αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας.

-Γειά σας.
Γειά σας.

- Πώς ονομάζεστε; Και ποιο το επάγγελμα σας; 

Ονομάζομαι Σταμάτη Ειρήνη και το επάγγελμα μου είναι τεχνικός μηχανικός αεροσκαφών, συγκεκριμένη ειδικότητα κινητήρες, φτιάχνω κινητήρες.

- Που εργάζεστε;

Εργάζομαι στην 115 Πτέρυγα Μάχης στα Χανιά, στην Σούδα στην αεροπορική βάση.

- Τι ακριβώς κάνετε;

Έχω εξειδικευτεί  εξειδικευτεί να φτιάχνω τους κινητήρες των   F16. Δεύτερο βαθμό συντήρησης έχουμε, που σημαίνει ότι λύνουμε τον κινητήρα μέχρι τα βάθη του, δεν ασχολούμαστε με τα επιφανειακά, λύνουμε τον κινητήρα σχετικά ολόκληρο.

-Πως μπορεί να γίνει κάποιος μηχανικός αεροσκαφών;

Καταρχάς πρέπει να του αρέσει και μετά όποιος θέλει να σπουδάσει αυτή την ειδικότητα, έχει στην Αθήνα τη σχολή της ΣΤΥΑ, δηλ. τη Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας. Είναι σχολή τεχνικών υπαξιωματικών της αεροπορίας. Περνάει κανείς σε αυτή με πανελλήνιες εξετάσεις.

 - Πόσα χρόνια σπουδάσατε;

Είναι 2 χρόνια η σχολή και μετά αφού σε στείλουν στην στρατιωτική μονάδα εκπαιδεύεσαι ανάλογα με την ειδικότητα την οποία θα πάρεις.

-Τι μαθήματα κάνατε για το πτυχίο;

Ουσιαστικά έχει ότι μαθήματα κάνουμε στο Λύκειο, τεχνικής φύσεως δηλαδή έχει Μαθηματικά, Φυσική, Ηλεκτρολογία ότι με λίγα λόγια θα σου χρειαστεί για να γίνεις μηχανικός αεροσκαφών. Επίσης είναι πολύ σημαντικό μάθημα η αεροδυναμική.

- Είναι δύσκολο το επάγγελμα σας;

Άμα σ'αρέσει κανένα επάγγελμα δεν είναι δύσκολο.

-Έχει ευθύνες;

Ναι, έχει ευθύνες γιατί σκέψου ότι φτιάχνεις έναν κινητήρα ο οποίος πετάει. Είναι ένα αεροπλάνο το οποίο αν χαλάσει κάτι και δεν το έχεις κάνει καλά οι άνθρωποι που είναι μέσα μπορεί να πεθάνουν.

-Σας αρέσει το επάγγελμα σας;

Πολύ. Άμα δεν μου άρεζε νομίζω δεν θα το ακολουθούσα.

-Αν γίνει κάποιο ατύχημα θα νιώσετε στεναχώρια μιας και χωρίς την υπογραφή σας δεν πετάει αεροπλάνο;

Στεναχώρια θα νιώσω γιατί γενικός άμα είναι δικό σου  το λάθος μπορεί να τραυματιστεί ή να πεθάνει κάποιος.

 -Μιας και αυτό το επάγγελμα είναι ανθυγιεινό φοβηθήκατε ποτέ για την υγεία σας;
Κάθε μέρα φοβάσαι γιατί όταν δουλεύεις πρέπει να δουλεύεις με γάντια, με μάσκα και να φοράς και μία ολόσωμη φόρμα για να μην λερώνεσαι. Αναπνέεις καύσιμο, λάδι, καυσαέρια κ.α

 -Ευχαριστώ πολύ! Γειά σας ! 
Γεια σας. 

 Θεοδοσία Γ. ( Στ1΄ )

Συνέντευξη με τον Διευθυντή του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Συνταγματάρχη Πυροβολικού κ. Φαρμάκη Γεώργιο.

Επισκεφτήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα το Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε και να πάρουμε συνέντευξη από το Διευθυντή του Πολεμικού Μουσείου τον Συνταγματάρχη Πυροβολικού κ. Φαρμάκη Γεώργιο. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του κ. Φαρμάκη ο οποίος απάντησε με μεγάλη προθυμία στα ερωτήματά μας. 

• Πότε ξεκίνησε η λειτουργία του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης; 

Η λειτουργία του ξεκίνησε το 2000. Οι εργασίες για το Πολεμικό Μουσείου ξεκίνησαν το 1993 και ολοκληρώθηκαν το 2000 και εδώ και 12 χρόνια λειτουργεί ως Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Όλα όσα είδατε εδώ μέσα σήμερα έχουν γίνει αυτά τα 12 χρόνια και ελπίζω να σας ικανοποίησαν.

• Το κτίριο εδώ πριν μετατραπεί σε μουσείο τι ήταν; 

Το 1900 επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Οθωμανοί το έκαναν στρατώνα για τους στρατιώτες τους Οθωμανούς και όταν ήρθε ο Ελληνικός Στρατός το 1912 έγινε χρήση από το δικό μας στρατό. Αργότερα, στην πορεία μέχρι το 1993 που αποφασίστηκε να γίνει Πολεμικό Μουσείο είχε διάφορες χρήσεις.

• Όλοι όσοι δουλεύετε εδώ ανήκετε στο στρατό ή υπάρχουν και πολίτες εργαζόμενοι; Εργάζονται εδώ και γυναίκες στρατιωτικοί; Πόσοι άνθρωποι απασχολούνται για τη λειτουργία του μουσείου; 

Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε εδώ πέρα 4 αξιωματικοί και 2 υπαξιωματικοί. Όλοι είναι μόνιμοι στο στρατό ξηράς, μόνιμα στελέχη. Υπάρχουν επίσης στρατιώτες που είναι ξεναγοί στο μουσείο και αυτός ο αριθμός μεταβάλλεται. Μπορεί να είναι 2, να είναι 5 ή και 7. Οι γυναίκες που εργάζονται εδώ είναι τρεις. Έχουμε ακόμη και πολιτικό προσωπικό, δύο πολίτες, οι οποίοι έρχονται εναλλάξ κάποιες ημέρες της εβδομάδας και μας προσφέρουν βοήθεια στα μηχανήματα του Πολεμικού Μουσείου είτε αφορά τη θέρμανση, είτε αφορά το κλιματισμό, την ύδρευση, το ρεύμα. 

• Οι στρατιωτικοί του μουσείου ανήκουν και στα τρία σώματα του στρατού; 

Μπορούν να είναι και από τα τρία σώματα του στρατού. Από το στρατό ξηράς, το ναυτικό και την αεροπορία.

• Πρέπει οι εργαζόμενοι στρατιωτικοί του μουσείου να έχουν κάποιες ειδικές γνώσεις όπως ξένες γλώσσες, γνώση Η/Υ ή κάτι άλλο; 

Γνώσεις για τους Η/Υ έχουν πλέον όλα τα στελέχη του στρατού. Είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για την καθημερινότητά μας. Έχουν γνώσεις στους Η/Υ όλοι. Άλλοι λιγότερες και άλλοι περισσότερες. Σε ότι αφορά τις γνώσεις που πρέπει να έχουν τα στελέχη εδώ κυρίως, ας ξεκινήσουμε πρώτα από το διοικητικό κομμάτι. Το μουσείο είναι ένας οργανισμός που λειτουργεί καθημερινά. Επομένως κάποιοι αξιωματικοί πρέπει να έχουν διοικητικές ικανότητες, ώστε να λειτουργήσει αυτός εδώ ο χώρος. Σε ότι αφορά το κομμάτι καθαρά του Πολεμικού Μουσείου, θα ήταν καλό να υπάρχουν ειδικές γνώσεις για τα πολεμικά μουσεία, αλλά κυρίως βασίζεται στην αγάπη των στελεχών και η γνώση έρχεται με το χρόνο. Δε θα γίνουμε ποτέ ειδικοί, αλλά με την αγάπη μας πιστεύουμε ότι καλύπτουμε πάρα πολλά. Καλύπτουμε τις αδυναμίες που μπορεί να έχουμε σε αυτόν τον τομέα με ένα τοπικό συμβούλιο που αποτελείται από επιστημονικό προσωπικό. Για οτιδήποτε χρειαζόμαστε παίρνουμε βοήθεια από τους καθηγητές Πανεπιστημίου που είναι δύο ιστορικοί του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Άρα, οποιαδήποτε βοήθεια ιστορική χρειαζόμαστε την έχουμε από εκεί. Και βεβαίως είναι και το προσωπικό του μουσείου που προέρχεται από τους στρατιώτες. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή έχουμε κάποιον στρατιώτη που είναι διδάκτορας ιστοριολόγος. Κάποιος άλλος είναι φιλόλογος με γνώσεις στην ιστορία.

• Οι στρατιώτες που μας έκαναν την ξενάγηση είχαν πολλές ιστορικές γνώσεις. Τις είχαν πριν αρχίσουν να εργάζονται στο μουσείο ή τις απέκτησαν εδώ;  

Έχουμε ζητήσει τα παιδιά που έρχονται να μας βοηθήσουν εδώ πέρα να έχουν τελειώσει κάποιες σχολές, δηλ. να είναι αρχαιολόγοι, ιστορικοί, φιλόλογοι και γενικά να προέρχονται από κάποιες συναφείς επιστήμες. Κάτι όμως που δεν είναι πάντα εφικτό. Αυτό όμως που τελικά εγώ διαπιστώνω στους 6 μήνες που είμαι διευθυντής του Πολεμικού Μουσείου είναι ότι καλό είναι να έχει κάποιος γνώσεις αλλά κυρίως πρέπει να έχει αγάπη για την ιστορία. Να είναι καλό παιδί και να ενδιαφέρεται να μάθει. Για παράδειγμα φέτος το καλοκαίρι που δεν είχαμε τις επισκέψεις σχολείων, βρήκαμε το χρόνο να αναδιοργανωθούμε. Είχαμε εδώ πέρα 6 στρατιώτες που κανείς τους δεν ήταν ιστορικός. Αυτά τα παιδιά που σήμερα σας έκαναν την ξενάγηση, δεν είναι ιστορικοί. Όμως έμαθαν ενότητα-ενότητα με την αγάπη τους για την ιστορία και τη φροντίδα και την οργάνωση τη δική μας. Έτσι, έφτασαν να κάνουν την ξενάγηση που είδατε σήμερα. Να ξέρετε είναι οι πρώτες τους ξεναγήσεις και φανταστείτε πόσο καλύτεροι θα γίνουν μέσα σε 1-2 εβδομάδες. 

• Υπάρχουν αντίστοιχα πολεμικά μουσεία και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας; 

Υπάρχουν δύο ειδών μουσεία. Τα στρατιωτικά και τα πολεμικά. Υπάρχουν στρατιωτικά μουσεία σε διάφορες περιοχές ιστορικές όπως στο Σαραντάπορο, στο Κιλκίς Λαχανά. Υπάρχουν και τα πολεμικά μουσεία που είναι παράρτημα του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών και λειτουργούν όπως το δικό μας.

• Όλα αυτά τα αντικείμενα που υπάρχουν στο μουσείο από που βρέθηκαν; 

Πάρα πολύ ωραία ερώτηση. Σχεδόν όλες οι συλλογές, το 90% να σας πω των αντικειμένων που υπάρχουν στο μουσείο προέρχονται από ιδιώτες συλλέκτες. Για παράδειγμα ήρθε ένας συλλέκτης που είχε 5-6 χιλιάδες κειμήλια σε επαφή με το Πολεμικό Μουσείο, όταν αποφασίστηκε η λειτουργία του, και θέλησε ο ίδιος να τα εκθέσει σε αυτό εδώ το χώρο, με τη μορφή του χρησιδανείου, δηλ. για 10 ή 20 έτη, και όταν παρέλθει αυτό το χρονικό διάστημα μπορεί να ανανεώσει. Όλες οι συλλογές που είδατε στον επάνω όροφο προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές δύο συλλεκτών. Επίσης και στο ισόγειο ο οπλισμός καθώς και τα εκθέματα της Σοφίας Βέμπου προέρχονται από έναν τρίτο συλλέκτη. Τα αντικείμενα που ανήκουν στο ίδιο το μουσείο είναι ελάχιστα.

• Τα αντικείμενα του μουσείου τα φροντίζεται; Γίνεται κάποια συντήρηση σε αυτά; Αν ναι, ποιος κάνει τη δουλειά αυτή; 

Τα φροντίζουμε. Υπάρχει ειδικό προσωπικό για αυτό, το οποίο έχει εκπαιδευτεί εδώ στο Πολεμικό Μουσείου. Ένας μάλιστα από το προσωπικό εξαιτίας της αγάπης που έχει για τα αντικείμενα αυτή τη στιγμή σπουδάζει συντηρητής έργων τέχνης και παράλληλα μας παρέχει τις υπηρεσίες του.

• Γιατί αξίζει να επισκεφτεί κάποιος το μουσείο και ειδικά τα σχολεία; 

Ειδικά τα σχολεία, έτσι όπως το θέσατε. Το Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης είναι ένας τόπος μνήμης. Έχει όλα τα ιστορικά κειμήλια που περιλαμβάνουν την νεότερη ελληνική ιστορία από το 1821 μέχρι της μέρες μας. Όπως θα διαπιστώσατε η έκθεση επάνω είναι έτσι δομημένη ώστε να περιλαμβάνει όλες τις ενότητες τα ιστορίας μας. Έτσι, ένα παιδί αποκομίζει αμέσως παραστάσεις. Ακούγοντας και τα ιστορικά στοιχεία από τους ξεναγούς μας, πιστεύουμε ότι ένα παιδί που έρχεται εδώ, φεύγοντας θα σέβεται και την ιστορία του και τον τόπο του. Έρχεται πιο κοντά στην ιστορία, πιστεύω γίνεται καλύτερος άνθρωπος. Αγαπάει την ιστορία, εμβαθύνει σε αυτήν, όχι εδώ πέρα απαραίτητα, εδώ όμως παίρνει τα ερεθίσματα. Αν αφήσει κάποιο παιδί τον εαυτό του χαλαρό, ελεύθερο στο Πολεμικό Μουσείο θα πάρει πάρα πολλά ερεθίσματα, θα αγαπήσει την ιστορία και όπως λένε οι ιστορικοί μας θα γίνει καλύτερος άνθρωπος, θα αποφύγει τα λάθη εκείνα που έκαναν οι πρόγονοί μας.

• Φιλοξενείται στο μουσείο σας και άλλα εκθέματα εκτός από αυτά που βρίσκονται πάντα εδώ; Γίνονται δηλ. κάποιες περιοδικές εκθέσεις στο χώρο σας; 

Η περιοδική έκθεση είναι η παρακαταθήκη για το μέλλον. Αυτό το λέω και το πιστεύω, διότι στα 12 χρόνια λειτουργίας του Πολεμικού Μουσείου έχουν γίνει περίπου 11 με 11 εκθέσεις περιοδικές. Φέτος που γιορτάζουμε τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης μας της Θεσσαλονίκης όλες αυτές οι εκθέσεις που έχουν σχέση με το Μακεδονικό Αγώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους, τη συμβολή του Πολεμικού Ναυτικού στους Βαλκανικούς, γυρνάνε σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα και στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Θα γίνουν πάνω από 30 περιοδικές εκθέσεις του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης και θα εμπλουτίσουν τις εορταστικές εκδηλώσεις στις διάφορες πόλεις. Οι εκθέσεις αυτές ζωντανεύουν, δίνουν νόημα στις εκδηλώσεις και αρέσουν πάρα πολύ στους πολίτες. Αυτή τη στιγμή έχουμε στον επάνω όροφο μια έκθεση ιστορικών χαρτών και φιλοδοξούμε μέσα στις επόμενες ημέρες να κάνουμε κι άλλη μια έκθεση για την πόλη της Θεσσαλονίκης, για την απελευθέρωσή της και τους Βαλκανικούς Πολέμους. Πραγματικά κάθε φορά η περιοδική έκθεση στο Πολεμικό Μουσείου είναι ένα γεγονός για την πόλη.

• Κάθε πότε είναι επισκέψιμο το μουσείο;  Υπάρχει εισιτήριο;

Κάθε μέρα της εβδομάδας. Δευτέρα μέχρι Παρασκευή από τις 9:00 π.μ. έως τις 2:00 μ.μ. Η είσοδος είναι δωρεάν. Δεν πληρώνει κανείς τίποτα ούτε για την είσοδο στο μουσείο ούτε για την ξενάγηση. Το Σαββατοκύριακο το ωράριο λειτουργίας είναι από τις 10:00 π.μ. έως τις 2:00 μ.μ. Λειτουργούμε ακόμη και κατά τις μεγάλες γιορτές δηλ. την 28^η Οκτωβρίου, την 25^η Μαρτίου και την 21 Νοεμβρίου την Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων. 

Αγγελική Μ., Στ1΄/Αναστασία Τσ., Στ2΄

Η τελευταία συνέντευξη της ΣΤ3΄: Συνέντευξη με την κυρία μας Μεταλλίδου Ευδοξία

• Αυτά τα δύο χρόνια μαζί σας περάσαν πολύ γρήγορα γιατί διασκεδάσαμε. Εσείς περάσατε καλά;

Από τη πρώτη στιγμή που μπήκα στην τάξη σας πείστηκα ότι θα έχω μια πολύ όμορφη διαδρομή, ένα ωραίο ταξίδι. Βλέποντας σας και βλέποντας το βλέμμα σας, κατάλαβα ότι θα περάσουμε δύο πολύ όμορφα και δημιουργικά χρόνια. Τελειώνοντας αυτά τα 2 χρόνια πιστεύω ότι είχα απόλυτο δίκιο. Δικαιώθηκα στις σκέψεις μου, στις προσδοκίες μου και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό που μου χαρίσατε.

• Έχετε κάνει κάτι αντίστοιχο όπως κάνατε φέτος με την εφημερίδα μας και παλαιότερα με κάποια άλλη τάξη;

Έχω ξανακάνει σχολική εφημερίδα με μια άλλη έκτη τάξη σε σχολείο στο Λαγκαδά όπου δούλευα. Αλλά εκεί η εφημερίδα ήταν μόνο σε έντυπη μορφή και όχι σε ψηφιακή. Δεν είχε τόσο μεγάλη έκταση, ποικιλία και ποσότητα θεμάτων. 

• Σκοπεύετε να συνεχίσετε την εφημερίδα και με την τάξη που θα έχετε του χρόνου;

Είναι μια σκέψη. Η αλήθεια είναι ότι δε θα ήθελα να αφήσω αυτό το έργο, γιατί στήθηκε με πολύ αγάπη και προσπάθεια και νομίζω ότι αυτό είναι ένας λόγος σοβαρός να θελήσω να συνεχίσω και την επόμενη  χρονιά. 

• Πιστεύετε ότι το γεγονός πώς φέτος ήμασταν στην ΣΤ΄ τάξη μας επηρέασε ως προς το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά μας;

Πιστεύω ότι από όλες τις έκτες που είχα μέχρι τώρα ήσασταν από τα παιδιά που διατηρήσατε την αγνότητα και τον αυθορμητισμό μας. Βέβαια, σε σχέση με πέρυσι, λίγο κάποια παιδιά δείξανε κάποια στοιχεία... ¨ότι μεγαλώσανε¨... αλλά νομίζω ότι πραγματικά κρατήσατε το θετικό, το καλό στοιχείο μέσα σας. 

• Υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν κάνατε με εμάς αλλά θα θέλατε να είχαν γίνει;

Πάρα πολλά πραγματικά και σας το έλεγα πολλές φορές ότι ¨θα σας αφήσω στην ίδια τάξη¨ και γιατί δεν ήθελα να σας αποχωριστώ και γιατί ήθελα να κάνω μαζί σας και άλλα πράγματα. Σας έλεγα ότι δυστυχώς ο χρόνος με πιέζει, ότι δε μου φτάνει, δεν προλαβαίνω. Ήσασταν μια τάξη με την οποία μπορούσα να κάνω πολλά και δημιουργικά πράγματα. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσω με τις επόμενες τάξεις. 

• Πόσα χρόνια εργάζεστε ως δασκάλα;

Συνολικά εργάζομαι 11 χρόνια.

• Πού σπουδάσατε;

Σπούδασα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μεταξύ 1988 και 1992.

• Διοριστήκατε αμέσως ή πέρασαν κάποια χρόνια;

Δυστυχώς δε διορίστηκα αμέσως. Ήμασταν η γενιά των δασκάλων που χρειάστηκαν να περιμένουν πάρα πολλά χρόνια για να διοριστούν. Υπήρχε και ένα ατυχές για μας γεγονός, η κατάργηση της επετηρίδας, όπου ξαφνικά ενώ ήμουν έτοιμη να διοριστώ βρέθηκα εκτός. Χρειάστηκε στη συνέχεια να δώσω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να μπορέσω να διοριστώ. Ο πρώτος μου διορισμός ήταν στη Ρόδο. 

• Αν ήταν στο χέρι σας θα θέλατε να μας έχετε άλλη μια χρονιά;

Εννοείται, εννοείται, εννοείται...

Κλειώ Χ., Ταμάρα Π. (ΣΤ3΄)

Συνέντευξη με την κ. Σουλτάνα την καθαρίστρια του σχολείου μας

Η κ. Σουλτάνα Γουναρίδου φροντίζει εδώ και 18 χρόνια την καθαριότητα του σχολείου μας. Φέτος ήταν η τελευταία της χρονιά. Βγαίνει σε σύνταξη. Έτσι, της πήραμε μια μικρή συνέντευξη. 

• Ακούσαμε πώς θα φύγετε από το σχολείο μας; Είναι αλήθεια; Πώς τα περάσατε όλα αυτά τα χρόνια; 

Έχω 18 χρόνια στο σχολείο, έχουν περάσει πάρα πολλά παιδάκια τα χρόνια αυτά και πέρασα πάρα πολύ καλά. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον πρώην Διευθυντή του σχολείου τον κ. Ελευθέριο Ζέπο και την τωρινή διευθύντρια, την κ. Λεμονιά Κενάνογλου για τη συνεργασία μας. Επίσης ευχαριστώ και σας τα παιδιά που συμπεριφέρεστε τόσο καλά. Είμαι πολύ συγκινημένη. Τα τελευταία χρόνια τα παιδιά έχουν καταλάβει τη δουλειά που κάνω και με βοηθάνε με τον τρόπο τους. 

• Σας άρεσε η δουλειά που κάνατε; 

Ναι, μου άρεσε. Είναι ένας τρόπος διαβίωσης. Βέβαια, έχω τελειώσει βοηθός χημικού. Εγώ τη δουλειά αυτή τη λάτρεψα να φροντίζω να μένει καθαρό το σχολείο. 

• Σας δυσκόλευε η δουλειά; 

Ναι, με δυσκόλευε αλλά καμιά δουλειά δεν είναι εύκολη.

• Θα θέλατε να έχετε κάποιο άτομο να σας βοηθάει; 

Ναι, θα ήθελα. Το σχολείο είναι μεγάλο, έχει πολλές τάξεις, θέλει αρκετή δουλειά. 

• Πώς έγινε και πιάσατε δουλειά στο σχολείο μας;

Με προσέλαβε ο κ. Λευτέρης Ζέπος, ο προηγούμενος διευθυντής. Ήμουν χωρίς δουλειά και είχα μία οικογένεια πίσω μου να φροντίσω. Έψαχνα να βρω οποιαδήποτε δουλειά. 

• Πόσες ώρες εργάζεστε καθημερινά στο σχολείο μας; 

Καθημερινά είναι πολλές οι ώρες, περίπου 6-7 ώρες κάθε μέρα. 

• Τώρα που θα φύγετε από το σχολείο μας τι θα κάνετε; 

Δεν ξέρω ακόμη. Δεν το έχω σκεφτεί. Είμαι πολύ συγκινημένη τις ημέρες αυτές. Δεν μπορώ να σκέφτομαι τη στιγμή που θα φύγω. Όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή θα δω. 

Αντωνία Τ., Γιώργος Σ. (ΣΤ3΄)

Συνέντευξη με την κ. Σοφία την κυλικειάρχη του σχολείου μας

Πήραμε συνέντευξη από την κ. Σοφία Σοτολίδου που έχει το κυλικείο του σχολείου μας.

• Σας αρέσει η δουλειά που κάνετε; 

Ναι, μου αρέσει. 

• Πόσα χρόνια δουλεύετε για το σχολείο μας; Σε τι ηλικία αναλάβατε το κυλικείο;

Τώρα τον Οκτώβριο κλείνω 17 χρόνια στο σχολείο. Όταν ανέλαβα το κυλικείο ήμουν 42 ετών.

• Σας δυσκολεύει η δουλειά αυτή; 

Όλες οι δουλειές είναι δύσκολες, αλλά πρέπει κάποιος να τις κάνει. 

• Πώς σκεφτήκατε να δουλέψετε για το σχολείο μας;

Δούλεψα πρώτα στο σχολείο που ήταν τα παιδιά μου. Αφού έμαθα εκεί και μ΄ άρεσε να είμαι με τα παιδάκια, όταν έγινε διαγωνισμός στο σχολείο σας πήρα μέρος και κέρδισα. 

• Πριν από εσάς το κυλικείο το είχε κάποιος άλλος;

Ήταν ένας κύριος που το είχε πάρει από το Σεπτέμβριο μέχρι τα Χριστούγεννα, το παράτησε και μετά ήρθα εγώ. 

• Από μικρή τι θέλατε να γίνετε; 

Γιατρός. Τελικά έγινα παιδίατρος... στο φαΐ και σας ταΐζω. 

• Θα χρειαζόσασταν κάποιο άλλο άτομο να σας βοηθάει;

Όχι, γιατί ο χώρος είναι πολύ στενός. Δε χωράει δεύτερο άτομο.

• Σκέφτεστε να αφήσετε το κυλικείο μας;

Όχι, μόνο όταν θα είναι να βγω σε σύνταξη.

Αντωνία Τ., Γιώργος Σ. (ΣΤ3΄)

Συνέντευξη με την Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου Σαββίδου Αβρόρα

Των ανταποκριτριών μας Δήμητρα και Τζίνα (Δ1΄)

Την προηγούμενη εβδομάδα επισκεφτήκαμε το Δημαρχείο του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου. Είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε συνέντευξη από την κ. Σαββίδου Αβρόρα, Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου, και από τον κ. Αχιλλέα Μουρατίδη, Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος και Πολιτικής Προστασίας. 

• Από πότε αρχίσατε να ασχολείσθε με τα κοινά;

Από πέρυσι το 2011. Ανέλαβε τον Ιανουάριο τη θέση της Αντιδημάρχου Παιδείας στο Δήμο μας.

• Είναι δύσκολο το έργο σας;

Αρκετά δύσκολο. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Θέλει πολλές ώρες δουλειάς. Αλλά όταν αυτό που κάνεις το αγαπάς σου φαίνεται εύκολο.

• Πόσος χρόνος απαιτείται καθημερινά για την εργασία στο Δημαρχείο;

Πολλές ώρες. Πάρα πολλές ώρες. Ακόμη και τα Σαββατοκύριακα. Συχνά φεύγουμε στις 12:00 το βράδυ από το Δημαρχείο.

• Ποιες οι δυσκολίες που συναντάτε;

Είναι πάρα πολλά τα σχολεία και πάρα πολλά τα παιδιά στο Δήμο μας. Οι δυσκολίες που συναντάμε είναι βασικά η έλλειψη σχολείων. Δεν έχουμε τόσα σχολεία όσα θα χρειαζόμασταν στο Δήμο. Επίσης δυσκολίες υπάρχουν σχετικά με τα χρήματα από το κράτος που δε μας δίνονται όσα χρειαζόμαστε για να κάνουμε αυτά που θέλουμε. 

• Είστε ικανοποιημένη από το έργο σας; Υπάρχουν πράγματα που νομίζετε ότι έχετε κάνει λάθος και θα θέλατε να τα διορθώσετε;

Νομίζω ότι πετύχαμε κάποια πράγματα, αλλά θέλουμε να πετύχουμε και άλλα. Θέλουμε να κάνουμε πολλά πράγματα για εσάς τα παιδιά. Σίγουρα γίνονται λάθη αλλά πάντοτε προσπαθούμε για το καλύτερο και καταβάλλουμε προσπάθεια να βελτιωνόμαστε. 

• Ο Δήμος μας είναι μεγάλος. Πώς μπορείτε και τον ελέγχετε;

Όντως ο Δήμος μας είναι μεγάλος. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Δήμος στη Θεσσαλονίκη μετά το Δήμο Θεσσαλονίκης. Για αυτό και απαιτεί πολλές ώρες δουλειάς. 

• Στο Κορδελιό υπάρχουν πολλοί μαθητές αλλά τα σχολεία είναι λίγα. Υπάρχουν σχέδια για νέα σχολεία;

Στο Κορδελιό υπάρχει ένα πρόβλημα με τα διαθέσιμα οικόπεδα. Δεν υπάρχουν οικόπεδα για να χτίσουμε σχολεία. Αντίθετα, στον Εύοσμο υπάρχουν διαθέσιμα οικόπεδα. Στο Κορδελιό αυτό το πρόβλημα υπάρχει εδώ και χρόνια. Υπάρχουν δύο οικόπεδα που θα μπορούσαν να χτιστούν σχολεία αλλά δεν είναι νομικά ελεύθερα για να μπορούμε να ξεκινήσουμε το χτίσιμο σχολείων. Για το ένα από αυτά τα οικόπεδα η διαδικασία που απαιτείται τελειώνει τώρα σε 2-3 μήνες και θα γίνει στη συνέχεια ο προγραμματισμός για να χτιστεί σχολείο.

• Στο σχολείο μας όλες οι τάξεις (πάνω από 300 μαθητές) κάνουν δύο φορές την εβδομάδα το μάθημα της Πληροφορικής. Πολλοί από αυτούς θα θέλουν ανανέωση. Μπορείτε να μας βοηθήσετε στην αγορά νέων;

Ναι, υπάρχει ένα πρόγραμμα από το οποίο θα λάβετε Η/Υ. 

• Το σχολείο μας από έξω δε δείχνει ωραίο. Υπάρχει περίπτωση ο Δήμος να μας το βάψει;

Θα το δούμε το ζήτημα και θα προσπαθήσουμε να το βάλουμε στο πρόγραμμα.

• Είναι στο πρόγραμμά σας να κατασκευάσετε αθλητικές εγκαταστάσεις και παιδικές χαρές;

Βεβαίως, και είναι στο σχέδιο μας. Προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό μέσω της χρηματοδότησης των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων (ΕΣΠΑ), ώστε τα έξοδα να καλυφθούν, όχι από το Δήμο, αλλά από αυτά τα προγράμματα. 

• Μπορεί να γίνει κάτι για τα αδέσποτα ζώα;

(Στην ερώτηση αυτή μας απάντησε ο κ. Αχιλλέας Μουρατίδης Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πολιτικής Προστασίας του Δήμου).

Τα αδέσποτα ζώα ανήκουν στην ευθύνη τη δική μας της Αντιδημαρχίας Περιβάλλοντος. Αν μπείτε στο internet στην ιστοσελίδα του Δήμου μας στο ¨Δράσις¨ υπάρχει η διαβούλευση για τη ¨Χάρτα Πρασίνου¨. Εκεί ρωτάμε και τους πολίτες να μας πουν την άποψή τους και μέσα στον Ιούνιο θα αναρτηθεί ο κανονισμός που θα αναφέρει και τα αδέσποτα ζώα και τα δεσποζόμενα. Το κυριότερο πρόβλημα είναι τα δεσποζόμενα ζώα. Τι εννοώ; Παίρνει ο καθένας το ζωάκι του χωρίς να έχει μια σακουλίτσα μαζί του και εκεί που πρέπει να παίζεται εσείς τα παιδάκια βρίσκονται ακαθαρσίες. Αυτό είναι τουλάχιστον αγενές... Επειδή έχω ζήσει στη Γερμανία, εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι άνθρωποι στο εξωτερικό είναι πιο καλλιεργημένοι, πιο έτοιμοι από εμάς σε αυτό το ζήτημα. Πρέπει δηλ. όποιος βγάζει το ζωάκι του να έχει μαζί και μια ειδική σακουλίτσα ή έστω μια απλή από σουπερμάρκετ για να μαζεύει τις ακαθαρσίες του ζώου του. Αυτό είναι θέμα παιδείας. Ειδικά η δικά μας η γενιά, οι πιο μεγάλοι, δεν την έχει αυτή την παιδεία, δεν είναι έτοιμη. Εύχομαι η δική σας η γενιά να είναι έτοιμη σε τέτοια ζητήματα, να καταλάβει ότι καλό είναι να έχουμε ένα ζωάκι, να το βγάζουμε έξω, αλλά τις ακαθαρσίες του πρέπει να τις καθαρίζουμε εμείς, γιατί εκεί παίζουν παιδιά. 

Πατήστε εδώ για να δείτε τι έγραψε στην ιστοσελίδα του για την επίσκεψή μας ο Δήμος Ελευθερίου-Κορδελιού.

Συνέντευξη με μια γυναίκα οικοδόμο

Στο σχολείο μας έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα κάποια έργα από ένα συνεργείο του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου. Ανάμεσα στους εργάτες ¨ανακαλύψαμε¨ και μια γυναίκα οικοδόμο. Αυτό μας έκανε εντύπωση. Είπαμε λοιπόν να μιλήσουμε μαζί της.

• Πώς ονομάζεστε;

Ονομάζομαι Μπακάλη Μαλαματή.

• Γιατί επιλέξατε αυτό το επάγγελμα; Μήπως ήταν ο πατέρας σας οικοδόμος;

Όχι, ο πατέρας μου δεν ήταν οικοδόμος, αλλά εμένα μου άρεσε το επάγγελμα. Θεωρείται ανδρικό βέβαια, αλλά εμένα μου άρεσε. 

• Πώς αισθάνεστε που οι περισσότεροι συνάδελφοί σας είναι άντρες;

Όχι, δεν αισθάνομαι παράξενα, δεν αισθάνομαι κάτι το ιδιαίτερο. 

• Πώς σας αντιμετωπίζουν οι άντρες οικοδόμοι;

Η αντιμετώπιση είναι πάρα πολύ καλή. Φέρονται πολύ ευγενικά. Δε με αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Στις αρχές βέβαια, όταν ξεκινάς η αντιμετώπιση είναι λίγο παράξενη, αλλά όσο περνάει ο καιρός βλέπουν τι γίνεται και πώς γίνετε και τα πράγματα στρώνουν σιγά σιγά μόνα τους. 

• Το επάγγελμά του οικοδόμου είναι μια βαριά δουλειά. Θέλει δύναμη. Πώς τα καταφέρνετε; Σας βοηθούν οι συνάδελφοί σας;

Ναι, είναι αλήθεια ότι είναι πάρα πολύ δύσκολη. Θέλει δύναμη ιδιαίτερη. Ναι, βοηθάνε και οι υπόλοιποι. 

• Πόσο χρόνια εργάζεστε ως οικοδόμος; 

Δουλεύω ως οικοδόμος στο Δήμο 5 χρόνια. Πριν ήμουν αγρότισσα. Και εκείνη είναι επίσης πάρα πολύ σκληρή, βαριά δουλειά, σηκώνεις βάρος. Από μικρή μου άρεσε να ασχολούμαι γενικώς με μηχανήματα και κατασκευές. Οτιδήποτε. ¨Έπιανε¨ το χέρι μου παντού. Ξυλουργική, αποχετεύσεις. Πάντα κάτι το ξεκινούσα μόνη μου και αν έβλεπα ότι δεν τα κατάφερνα , μόνο τότε έπαιρνα τον ειδικό. Σκάλιζα τα πάντα. Ράδιο, κασετόφωνο ήθελα να ξέρω πώς ήταν. Σκεφτόμουνα ότι το έκανε ένα μυαλό ανθρώπινο, άρα λογικά θα μπορούσα και εγώ να βρω μια λύση.

• Τι σας αρέσει στη δουλειά σας;

Στη δουλειά μου πολλά πράγματα μου αρέσουν. Μου αρέσει ότι το επάγγελμα είναι δύσκολο. Καθημερινά γυμνάζομαι, χωρίς να χρειάζονται επιπλέον χρήματα για γυμναστήρια. Νιώθω ότι κάνω κάτι χρήσιμο. Ό,τι περνάει από τα χέρια νιώθεις ότι κάνεις κάτι χρήσιμο. 

• Μετανιώσατε για την επιλογή του επαγγέλματος σας; Θα το αλλάζατε με κάποιο άλλο;

Όχι καθόλου. Μου αρέσει. Εύχομαι να ήμουν πολύ πιο νέα,να είχα περισσότερα χρόνια μπροστά μου, να μάθαινα περισσότερα πράγματα. 

• Υπάρχει πρόβλημα στο επάγγελμά σας λόγω της οικονομικής κρίσης;

Αυτή τη στιγμή υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Οι οικοδομές έχουν σταματήσει. Δε χτίζεται τίποτε. Όσοι εργάζονται σε αυτό το επάγγελμα έχουν μεγάλο πρόβλημα. Το επάγγελμα όσο πάει και ¨κλείνει¨. 

• Είσαστε ευχαριστημένη με το μισθό σας;

Ναι, είμαι αρκετά ευχαριστημένη.

• Πώς έγινε η πρόσληψή σας στο Δήμο μας;

Προσλήφθηκα στο Δήμο γιατί είμαι μάνα με τέσσερα παιδιά και με βάση τα μόρια που είχα κατάφερα και μπήκα στο Δήμο. 

- Σας ευχαριστούμε για τη συνέντευξη.

- Α, αυτό ήταν τελικά. Εύκολο ήταν. Είχα ένα άγχος με τη συνέντευξη. Γεια σας παιδιά.

Αντώνης Χ. (ΣΤ3΄),  Βασίλης Δ. (Ε1΄)